Θεσμικό Πλαίσιο

Θεσμικό πλαίσιοΜε το ψήφισμα του Ιωάννη Καποδίστρια που εκδόθηκε στις 11.2.1830, ρυθμίστηκε ο συμβολαιογραφικός θεσμός. Το ψήφισμα αυτό ίσχυσε μέχρι 21.1.1834 οπότε και καταργήθηκε από τον Οργανισμό δικαστηρίων και συμβολαιογραφείων (άρθρα 166 έως 213). Στη συνέχεια με το Ν.Δ. 1333/1973 καταργήθηκαν οι διατάξεις περί συμβολαιογράφων του Οργανισμού δικαστηρίων και Συμβολαιογραφείων και το Ν.Δ. αυτό ίσχυσε ως Κώδικας Συμβολαιογράφων από 18.3.1973. Με το Ν. 670/1977 ψηφίστηκε νέος κώδικας Συμβολαιογράφων, ο οποίος και αυτός αντικαταστάθηκε με νέο Κώδικα, που ψηφίστηκε με το Ν. 2830/2000 και ισχύει όπως έχει διαμορφωθεί έπειτα από τροποποιήσεις. Η ρύθμιση της άσκησης των καθηκόντων του συμβολαιογράφου και η οργάνωση του επαγγέλματος του διέπεται κυρίως από το Ν. 2830/2000 (Κώδικας Συμβολαιογράφων) αλλά και από άλλες διατάξεις νόμων.

Θα πρέπει να αναφερθεί κυρίως ο γνωστός σε όλους μας Ν.3919/2011 περί απελευθέρωσης επαγγελμάτων καθώς επίσης και το Π.Δ. 95/2011 περί εμπορικής επικοινωνίας συμβολαιογράφων και το Π.Δ. 114/2011 περί αύξησης αριθμού θέσεων συμβολαιογράφων στην επικράτεια και κατανομή αυτών ανά περιφέρεια Ειρηνοδικείου.

Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση του Κώδικα Συμβολαιογράφων σκοπός του Κώδικα ήταν να επιφέρει σημαντικές αλλαγές στον συμβολαιογραφικό θεσμό, χρήσιμες για την ασφάλεια των συναλλαγών και την υπηρεσιακή θέση των συμβολαιογράφων, και αποβλέπει στην ασφαλέστερη διασφάλιση του συμφέροντος των δικαιοπρακτούντων, καθώς και στην επιστημονική ανάπτυξη και στην επαγγελματική βελτίωση των συμβολαιογράφων, όπως επίσης και στην ηθική εξύψωση και αναβάθμιση, γενικότερα, του συμβολαιογραφικού λειτουργήματος. Ανταποκρίνεται, κατά το δυνατόν, στις σύγχρονες αντιλήψεις και απαιτήσεις των συναλλαγών, αλλά και στις κοινωνικές και οικονομικό-πολιτικές επιταγές του σύγχρονου ευρωπαϊκού «γίγνεσθαι».